Όταν έμαθα ότι μολύνθηκα με τον ιό του AIDS, ένιωσα ότι βρέθηκα στο απόλυτο κενό.
Για αρκετό καιρό έζησα αλλά στην πραγματικότητα δεν ζούσα. Απλά υπήρχα.
Δεν ένιωσα ούτε πόνο, ούτε θλίψη.
Είπα στον εαυτό μου: "Ας πρόσεχα".
Μεγάλωσα σε μια εποχή που αυτοί που έπρεπε να κάνουν συνέχεια καμπάνιες κατά του ιού μοίραζαν προφυλακτικά μόνο μία μέρα χρόνο, κάθε 1η Δεκέμβριου.
Ένιωσα θυμό με τον ίδιο μου τον εαυτό, κανέναν άλλο.
Εγώ έφταιγα απλά.
Όταν κάνεις σεξ με προφύλαξη δεν θα κολλήσεις τίποτα άλλωστε.
Αυτό το οποίο με ενοχλεί είναι η γελοιότητα της κοινωνίας μας, των καναλιών και του τύπου.
Βλέπω άρθρα με τίτλο "Το AIDS γουστάρει τους στρέιτ"¨και σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει κάποιος να τους πει να σταματήσουν τα ηλίθια άρθρα τους και να μιλήσουν σοβαρά, τόσο για τον ιό, όσο και για τον στιγματισμό.
Στην εποχή που ζούμε, πολλοί νομίζουν οτι το AIDS μεταδίδεται με ένα φιλί στο μάγουλο, το έχω ακούσει, ή το κλασικό "με τα κουνούπια".
Με τα κουνούπια μεταδίδεται η ηλιθιότητα και η άγνοια. Τίποτα άλλο.
Και αυτό γιατί η κοινή γνώμη δε ξέρει ή δε θέλει να ξέρει για το AIDS.
Σε μια εποχή που ο κόσμος δεν έχει να φάει, που η τηλεόραση πασσάρει σκουπίδια, αυτό που μας μένει ως απόλαυση είναι να κάνουμε σέξ.
Οι κυβερνήσεις μας δεν ενδιαφέρονται.
Πόσοι επώνυμοι με τον ιό το λένε δημοσίως?
Κανένας,γιατί ο κοινωνικός αποκλεισμός και ο στιγματισμός είναι σήμερα το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Οι γιατροί κάνουν μοναδική δουλειά, τουλάχιστον όσοι ασχολούνται με τον ιό, γιατί έχω ακούσει πολλά από διάφορες ειδικότητες, κυρίως οδοντίατρους.
Μιας και το αναφέρω, ο Ιατρικός Σύλλογος γιατί δεν τους παίρνει την άδεια να τελειώνουμε με αυτούς τους άσχετους?
Άλλοι πλουτίζουν με τον ιό, λέγοντας ότι είναι μια μεγάλη κομπίνα κ.τ.λ.
Μα τι λένε όλοι?
Ο ιός σκοτώνει στην Αφρική αλλά κανείς δεν ενδιαφέρεται.
Ο λόγος είναι απλός, δεν υπάρχουν χρήματα εκεί για τις φαρμακευτικές εταιρείες.
Ναι οι καημένες, έχουν βγάλει δισεκατομμύρια και θα τους πέσει ο "μη πω" να δώσουν φτηνά φάρμακα (άλλωστε ποιος καθορίζει τη τιμή των αντιρετροϊκών φαρμάκων?).
Ας σταματήσει η στυγνή εκμετάλλευση του AIDS από τις εταιρείες, η άγνοια του κόσμου, ο στιγματισμός, τα τηλεοπτικά δικαστηρια της κακιάς ώρας και ας μας αφήσουν να ζήσουμε ήσυχα.
Εγώ εργάζομαι πάλι, ξαναπήρα τη ζωή στα χέρια μου.
Η άγνοια πραγματικά σκοτώνει.
Ας αναλάβει το κράτος τις ευθύνες του και να ελέγχει σε όλα τα νοσοκομεία το αίμα και μετά να καταδικάζουν στα δικαστήρια οροθετικούς που έδωσαν μολυσμένο αίμα.
Ας καταδικαστούν αρχικά αυτοί που βγάζουν τρελλά λεφτά στην πλάτη μας, όσοι καταπατούν τα δικαιωματά μας (όπως τα κανάλια που βγάζουν άσχετους και κάτι "δημοσιογράφους" για να κάνουν τηλεοπτικά δικαστήρια στις σκουπιδοεκπομπές τους).
Ζούμε σε μια εποχή που αντί να καταπολεμάνε τον ιό, καταπολεμούν όσους ζουν με αυτόν.
Φτάνει πια.
Έλεος.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
