Πριν από δυόμιση μήνες ανακάλυψα και εγώ ότι μολύνθηκα με τον ιό HIV και ότι είμαι φορέας του AIDS.
Δεν θα πω ότι δεν φοβήθηκα, ότι δεν έκλαψα και ότι ακόμα και τώρα δεν φοβάμαι μερικές φορές με την σκέψη μόνο και μόνο ότι έχω τον ιό.
Αυτό όμως που θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι εμείς οι οροθετικοί είναι αυτό που περιγράφει πολύ σωστά ο Α.27.
Τα πράγματα έχουν αλλάξει και έχουν προχωρήσει τόσο πολύ επιστημονικά μέσα στα τελευταία χρόνια ειδικά, που πλέον οι φορείς μπορούν και ζουν χάρις στα αντιρετροϊκά φάρμακα. Όπως ζουν άλλα άτομα με μια χρόνια ασθένεια όπως είναι π.χ. ο διαβήτης.
Αυτά δεν είναι λόγια δικά μου, αλλά είναι λόγια της γιατρού μου στην Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων που παρακολουθούμαι.
Σαφώς και είναι μια σοβαρή κατάσταση και θέλει προσοχή, όμως δεν είναι σίγουρα το τέλος του κόσμου.
Όσοι είσαστε οροθετικοί, πρέπει να αγαπήσετε τον εαυτό σας, να τον προσέχετε και να ανοιχτείτε στους φίλους σας. Εγώ πάντως το έκανα σχεδόν με όλους τους φίλους μου γιατί μόνο έτσι θα αλλάξει η αντιμετώπιση του κόσμου απέναντι στον HIV και στα οροθετικά άτομα.
Ο κόσμος στην Ελλάδα δυστυχώς έχει μείνει με τις εικόνες μιας εικοσαετίας πίσω και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αντί να πληροφορούν τον κόσμο πως να μην κολλήσει, αλλά και πως να αντιμετωπίσει το μετά, δηλαδή όταν κάποιος κολλήσει, προτιμούν την τρομολαγνεία γιατί αυτή πουλάει.
Διαβάστε ξανά και ξανά την εξομολόγηση του Α.27 και πάρτε παράδειγμα από αυτήν γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα που ζουν τα οροθετικά άτομα στην Ελλάδα πλέον.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
