Με λενε Μάκη.
Ειμαι 31 χρονών.
Ειμαι ή μάλλον ήμουν παντρεμένος και εχω δυο παιδια.
Σημασια δεν έχει πως απέκτησα το κατοικίδιο που ζει πια μαζι μου και που εγω πρεπει πλεον να το εντάξω στη ζωή μου και στην καθημερινότητα μου.
Το θελω, δεν το θελω, αυτο που έχει σημασια για μενα πια, ειναι οτι μεσα σε μια μερα βρέθηκα να ζω χωρις τα παιδια μου.
Τα στερούμαι γιατι δεν ζω μαζι τους πια.
Μιλαω μαζι τους και 10 φορές στο τηλέφωνο την ημέρα, ομως αυτο δεν αναπληρώνει το κενό που νιώθω μεσα μου.
Τωρα ζω στη μοναξιά γιατι το επέλεξα εγω.
Τους έδιωξα ολους απο δίπλα μου.
Έγινα αυτοκαταστροφικός με τον εαυτο μου
Κατηγορω τον εαυτο μου γιατι στερούμαι οτι πιο όμορφο υπάρχει ακομα στη ζωή μου.
Διαγνώστηκα οροθετικός στις 5 Δεκεμβρίου.
4 ημέρες μετα την παγκόσμια ημέρα κατα του aids.
Ειχα το πόνο μου και έβλεπα παντού διαφημίσεις, προλήψεις και διάφορα αλλα που αφορούσαν αυτο, λες και κάποιος μου το έκανε επίτηδες σημερα.
5 μήνες μετα δε μπορω ακομα να το χωνέψω, ούτε καν να το ξεστόμισω πουθενα.
Τωρα ομως ηρθε η ωρα να βιώσω τον εφιάλτη της άγνοιας ξανα.
Μεχρι τωρα δεν ειχα παρει αγωγή, ομως έφτασε η ωρα.
Ειχα πείσει τον εαυτο μου οτι δεν θα το κανω ακόμα και να με βλεπω να πεθαίνω καθε μερα.
Τιμωρώντας εμένα τον ιδιο που κατέστρεψα την οικογενεια μου.
Όμως εχω δυο παιδια και πρεπει να πατήσω ξανα στα πόδια μου. Να βρω ξανα το χαμένο μου χαμόγελο.
Ομως δε μπορω να κανω αλλιώς. Ειμαι υποχρεωμένος να παρω την αγωγή, όσο κι αν φοβάμαι να το κανω.
Θα προσπαθήσω μονο γιατι λατρεύω τα παιδια μου. Ειναι όλη μου η ζωή. Αυτη η σπίθα που ελπίζεις οτι θα γινει φως να φωτίζει για παντα τα σκοτάδια της ζωής μου.
Δεν ειμαι ετοιμος για αγωγή.
Η ψυχολογία μου ειναι χάλια.
Και αν ολο αυτο έχει παρενέργειες, θα με ισοπεδώσει.
Πρεπει ομως.
Δεν ειμαι ετοιμος να το κανω.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
