Γεια σας.
Τι να πω τώρα; Πως το έμαθα; Πως είμαι; Τι αισθάνομαι;
Δεν ξέρω. Είμαι χαμένος.
Έπρεπε να εισαχθώ σε ένα νοσοκομείο για να κάνω μια επέμβαση ρουτίνας,
που όμως ξαφνικά, χωρίς να ξέρω το λόγο, αναβάλεται.
Μάλλον δεν χρειαζόταν να μάθω αμέσως τον λόγο.
Μετά από είκοσι ημέρες με καλούν για επαναληπτικές εξετάσεις. Όλα
άρχισαν να σκοτινιάζουν όταν βγήκαν τα τελικά αποτελέσματα.
Ο γιατρός ήταν σαφής και ξεκάθαρος: «Είσαι οροθετικός, δυστυχώς.»
Μέσα σε μια στιγμή, όλα γκρεμίστηκαν. Η μικροβιολόγος που έκανε την
επαλήθευση, κόντεψε να βάλει τα κλάμματα μόλις έμαθε την ηλικία μου.
Τρέμω ολόκληρος. Μαζί με εμένα και ένας συγγενής μου.
Δεν θέλω να το πιστέψω. Θέλω να ξυπνήσω από αυτόν τον εφιάλτη αλλά
δυστυχώς είμαι ξύπνιος... και άρρωστος.
Στην ζωή μου πάντοτε αν κάποιος ήταν αδικημένος, αυτός ήμουνα εγώ.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως δεν μπορώ να πώ ότι είμαι και δεν
αισθάνομαι καθόλου αδικημένος.
Δεν ξέρω το άτομο που με κόλλησε αλλά θα ήθελα να μάθω ποιος είναι.
Δεν τον κατηγορώ, γιατί κι εγώ έπρεπε να προσέχω περισσότερο. Δεν ξέρω
αν το γνωρίζει και ό ίδιος κιόλας.
Ξαφνικά όλα μου φαίνονται αδιάφορα και ασήμαντα. Χωρίς κανένα νόημα
πλέον.
Τι να περιμένω από τη ζωή μου; Πως να κάνω όνειρα για το μέλλον;
Απαγορεύεται.
Δεν το γνωρίζει κανείς εκτός από αυτό το συγγενικό άτομο που με
στηρίζει. Πάντα έλεγα δόξα τω θεώ που έχω την υγεία μου. Αλλά αυτό θα
πει τραγική ειρωνία.
Δεν μπορώ να το πω πουθενά. Κι όμως θέλω να το βγάλω από μέσα μου.
Έχω να γελάσω με την ψυχή μου από τότε που το έμαθα. Πάντα προσπαθούσα
να κάνω τους άλλους να γελάνε και να περνάνε καλά. Δεν αντέχω να με
βλέπουν σαν πηγή μόλυνσης. Αυτό θα με λύγιζε αμέσως.
Ειλικρινά δεν σκέφτομαι τον εαυτό μου αλλά την οικογένειά μου και τον πόνο που θα τους προκαλέσω κάποια στιγμή, όταν το μάθουν.
Δεν ξέρω σε τι να ελπίζω πλέον. Ίσως σε κάποιο φάρμακο;
Μου φαίνεται άπιαστο όνειρο.
Δεν μπορώ να κάνω έρωτα σκεφτόμενος ότι υπάρχει πιθανότητα να μεταδώσω σε κάποιον άλλο τον ιό.
Πιστεύω πως έχω γίνει καλύτερος άνθρωπος από την στιγμή που το έμαθα και ο λόγος είναι ότι ξέρω ποιος θα είναι ο επίλογος της ιστορίας.
Πολλοί με λένε τυχερό, αλλά μόνο ένας ξέρει την αλήθεια. Ωστόσο πρέπει να υποκρίνομαι ότι είμαι καλά και να γελάω σε αυτούς που με αγαπάνε.
Η ευχή μου είναι να βρεθεί κάποιο φάρμακο για να μην έχουμε άλλα κρούσματα πλέον.
Συμβουλή: Αγαπάτε τον εαυτό σας και προστατέψτε τον. Μην σπαταλάτε μια ολόκληρη ζωή για μερικά λεπτά σεξουαλίκής απόλαυσης.
Δεν αξίζει.
210-7222222
Υπουργείο Υγείας - Οδηγία Υ1/3239/2000
